DĄŻENIE DO SATYSFAKCJI

Dążenie do daleko posuniętej specyfikacji zachowań ma w amerykańskiej peda­gogice i gospodarce swoją historię. Wiąże się z rozumieniem programu jako syste­mu produkcyjnego, w którym obiektem produkcji jest uczeń. Pogląd ten pojawił się też przy okazji prób przeniesienia na teren oświaty naukowej wiedzy o organizacji i zarządzaniu. To dążenie do precyzji w planowaniu i ustalaniu, co ma zrobić nau­czyciel i co pod jego wpływem zrobić mają uczniowie, trwa do dziś. Z tej perspek­tywy program oznacza zbiór wyników kształcenia.Popham i Baker definiują program jako „wszystkie planowane efekty uczenia się, za które odpowiada szkoła”24. Nauczanie widzą więc jako środek, a program jako cel. Takie oddzielanie programu od procesu dydaktycznego odbija się na celach operacyj­nych.

Witaj na moim serwisie! Mam nadzieję, że szukasz bloga poświęcanego tematyce rodziny jeśli tak to dobrze trafiłeś. Pracuje zawodowo jako doradca rodzinny i na co dzień spotykam się z problemami życia rodzinnego. Zapraszam do czytania moich wpisów i aktywnej dyskusji w komentarzach!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)